Zjawiska astronomiczne w 2018 roku

Styczeń

1.  Maksymalna elongacja zachodnia Merkurego (22°40′). O 5.30 UT Merkury 4,5° nad horyzontem, Słońce 10° pod horyzontem.
3.  14.00 UT – maksimum Kwadrantydów (oczekiwany ZHR=120). Księżyc tuż po pełni.
7.  Koniunkcja Jowisza i Marsa (13′). O 4.30 UT planety 18° nad horyzontem przy Słońcu 19° pod horyzontem. Najładniejsza tegoroczna koniunkcja!
31.  Całkowite zaćmienie Księżyca, widoczne w Azji, Australii, na Pacyfiku oraz zachodnich rejonów Ameryki Północnej. W Polsce zaćmienie zakończy się tuż przed wschodem Księżyca. Aktualnie (I.2018) z terenu Polski obserwowana jest kometa C/2017 T1 (Heinze), która jest 11 wielkości. Przez peryhelium przejdzie 21.02.2018 i w tym okresie jej jasność powinna trochę wzrosnąć (wg Guide 10,5 mag)

Luty

15. Częściowe zaćmienie Słońca, widoczne z południowych rejonów Ameryki Południowej i Antarktydy. Faza maksymalna ok. 0,6 (Antarktyda)
23.  Zakrycie Aldebarana przez Księżyc (faza +54%, 17.11-18.06 UT, h=56°-54°)

Marzec

15. Maksymalna elongacja wschodnia Merkurego. O 17.30 UT Merkury 9° nad horyzontem, Słońce 8° pod horyzontem.

Kwiecień

2. Koniunkcja Marsa z Saturnem. O 3.00 UT planety ~14° nad horyzontem w odległości 1,3° od siebie, przy Słońcu 12° pod horyzontem.
22. 18.00 UT – maksimum Lirydów. ZHR 18-90. Faza Księżyca =48%.

Maj

5/6. 02.00 UT – Maksimum η-Akwarydów (oczekiwany ZHR=40)
8. Opozycja Jowisza (gwiazdozbiór Wagi, jasność -2,5 mag, h max=24°)
9. Kometa C/2016 R2 (PANSTARRS) przechodzi przez peryhelium osiągając jasność 9 mag (wg niektórych przewidywań, Guide natomiast podaje jasność komety na ten okres 13,7 mag! Aktualnie (I.2018) kometa jest obserwowana z terenu naszego kraju – jasność ok. 12 mag). 9.05 faza Księżyca to -33%, kometa jest natomiast obiektem okołobiegunowym.
5/6. 02.00 UT – Maksimum η-Akwarydów (oczekiwany ZHR=40)

Czerwiec

27. Opozycja Saturna, gwiazdozbiór Strzelca, max h = 17°. Pierścienie nadal widoczne pod dużym kątem – maksymalną wartość kąta osiągnęły 1.X.2017 r.

Lipiec

12. Opozycja Plutona (~14,4 mag, h max 18°, gwiazdozbiór Strzelca)
13. Częściowe zaćmienie Słońca, widoczne od południowych rejonów Australii po wybrzeża Antarktydy (również Tasmania). Faza maksymalna ok. 0,34 (Antarktyda)
27. Opozycja Marsa, średnica >24”, gwiazdozbiór Koziorożca, max h = 14°, jasność -2,8 mag (jaśniejszy od Jowisza). Jest to Wielka Opozycja. Mars znajdzie się57,5 mln km od Ziemi – najbliżej od 2003 r.
27. Całkowite zaćmienie Księżyca, widoczne w Ameryce Południowej, Europie, Afryce, Azji oraz w Australii. W Polsce zaćmienie widoczne od fazy częściowej, która rozpocznie się praktycznie w momencie wschodu Księżyca. Faza całkowita potrwa ok. 105 min. Powinno to być stosunkowo ciemne zaćmienie.

Sierpień

10. Kometa C/2016 M1 (PANSTARRS) przechodzi przez peryhelium osiągając jasność 9 mag. W tym okresie nie będzie widoczna z Polski. Z naszego kraju kometę można próbować dostrzec mniej więcej od połowy lutego (duże teleskopy, przewidywana jasność ok. 12,5 mag) do połowy kwietnia (przewidywana jasność ok. 11 mag).
11. Częściowe zaćmienie Słońca, widoczne z północnej Europy oraz północno-wschodniej Azji. Faza maksymalna 0,74. W północnych rejonach Skandynawii faza powinna nieco przekroczyć 0,3.
12. 12.08 20h-13.08 8h UT – maksimum Perseidów (oczekiwany ZHR=150). Księżyc 1d po nowiu!
16. Kometa C/2017 S3 (PANSTARRS) przechodzi przez peryhelium osiągając jasność 4 mag, jednak będzie ona w niekorzystnej konfiguracji względem Słońca i jej obserwacja w okresie największej jasności będzie niemożliwa. Będzie ja można próbować dostrzec ok.10 lipca (12 mag) i obserwować do początków sierpnia (ok. 8 mag). Potem kometa mocno przyspieszy na naszym niebie i jej obserwacje staną się wkrótce niemożliwe. Księżyc również stopniowo będzie utrudniał jej obserwacje (19.07 pierwsza kwadra), chociaż w związku z tym, że kometa jest obiektem okołobiegunowym i przebywa w zupełnie innej części nieba, początkowo będzie można zaczekać do zachodu Księżyca, gdyż kometa będzie wznosić się coraz wyżej właśnie w drugiej połowie nocy.
17. Maksymalna elongacja wschodnia Wenus (45° 55′). Jasność -4,5 mag. O 18.30 UT Wenus 5,5° nad horyzontem, Słońce 6° pod horyzontem!
26. Maksymalna elongacja zachodnia Merkurego (18° 19′). O 3.00 UT Merkury 7,5° nad horyzontem, Słońce 8° pod horyzontem.

Wrzesień

7. Opozycja Neptuna (7,8 mag, 33˚, Aqr)
10. Kometa 21P/Giacobini-Zinner przechodzi przez peryhelium, osiągając jasność 4-7 mag (wg różnych przewidywań). Jej odległość od Ziemi wyniesie zaledwie ok. 0,4 j.a. W tym okresie będzie możliwa jej obserwacja w drugiej połowie nocy w gwiazdozbiorze Woźnicy, wysoko na niebie. Księżyc w nowiu.

Październik

8. Ok. północy 8/9 X maksimum Drakonidów (spodziewany wybuch aktywności). ZHR zmienny. Księżyc praktycznie w nowiu.
21. Maksimum Orionidów (oczekiwany ZHR=20), faza Księżyca 92%
23. opozycja Urana (5,7 mag, 51˚, gwiazdozbiór Barana!)

Listopad

11. Koniunkcja Saturna z Księżycem. O 16.00 UT obiekty ~11° nad horyzontem przy Słońcu 10° pod horyzontem. Odległość Saturna od brzegu tarczy Księżyca wyniesie 22′.
11. Kometa 38/P (Stephan-Oterma) osiąga peryhelium. W tym czasie powinna mieć jasność ok. 9 mag. Będzie świecić wysoko na niebie, w Bliźniętach. W obserwacjach nie będzie przeszkadzał Księżyc (11.11 4 d po nowiu). Można próbować ja odnaleźć już w ostatnim tygodniu września (11 mag) w drugiej połowie nocy. Być może uda się ją śledzić do początku lutego 2019 (12 mag). Będzie wtedy obiektem okołobiegunowym.
17. Ok. 22.30 UT maksimum Leonidów, faza Księżyca 71%

Grudzień

13. Kometa 46/P Wirtanen osiąga peryhelium. W czasie tegorocznego powrotu 17 grudnia kometa zbliży się do Ziemi na odległość zaledwie 0.078 au., osiągając jasność 3.8 mag. W tym czasie kometa Wirtanena widoczna będzie przez całą noc wysoko na niebie w gwiazdozbiorze Byka – 16.12 minie Plejady w odległości ok. 3°. 15.12 Księżyc będzie w pierwszej kwadrze i trzeba będzie zaczekać, aż zajdzie (przed północą UT)
14. Ok. południa maksimum Geminidów (oczekiwany ZHR=120), faza Księżyca 35-44% (13-14 XII)
15. Maksymalna elongacja zachodnia Merkurego (21° 16′). O 5.30 UT Merkury 7° nad horyzontem, Słońce 9° pod horyzontem.
21. Koniunkcja Merkurego z Jowiszem. O 5.45 UT planety 6° nad horyzontem w  odległości 1° przy Słońcu 8° pod horyzontem.